Jean-Auguste-Dominique Ingres i jego Wielka Odaliska

Obraz olejny stworzony w 1814 roku obecnie znajduje się w Luwrze.

Obraz ten swego czasu poruszył krytykę a to przez na pierwszy rzut oka może niezauważalna wydłużona sylwetka kobiety.

Sylwetka nieproporcjonalna, czyli mała głowa, wydłużony odcinek lędźwiowy kręgosłupa co wskazuje na zainspirowanie się przez Ingresa malarstwem manierystycznym.

 

Pozę leżącej tyłem do widza kobiety z odwróconą w jego stronę głową zostało zaczerpnięte z pracy innego klasyka J. L. Davida namalowanym w 1809 Portrecie pani Récamier.

A samo ujęcie nagiej leżącej kobiety było wykorzystywane przez takich mistrzów jak Giorgione i będącego pod jego wpływem Tycjana.

 

Jak już wspomniałam obraz wywołał falę krytyki, a to przez nieproporcjonalność sylwetki jak i uważano, że artysta zerwał z klasycyzmem na rzecz romantyzmu i fascynacji Bliskim Wschodem.