l’art pour l’art

czyli sztuka dla sztuki bądź sztuka jest celem sama w sobie.

Jest to hasło propagowane przez twórców europejskiego modernizmu w ramach myśli estetyzmu. Funkcjonowało ono w XIX wieku i w okresie Młodej Polski z początku XX w.

Jako pierwszy sformułował go Victor Cousin w swojej książce z 1818 wieku pt. O prawdzie, o dobru i o pięknie (Du vrai, du beau et du bien).

W niej to odniósł się do traktowania sztuki jako autonomicznej dziedziny, rządzonej wyłącznie regułami estetyzmu. Sztuka miała być doskonała w swojej formie, kompozycji, bez podporządkowywania się funkcji przekazu społecznego (politycznego, religijnego, pedagogicznego czy etycznego).

Sprzeciw wobec utylitaryzmowi w dziełach. Myśl ta przewijała się w poglądach wielu znanych filozofów czy pisarzy jak: O. Wilde, T. Gautier, S. Przybyszewski, Z. Przesmycki, czy I. Matuszewski, Ch. Baudelaire, G. Flaubert, P. Verlaine.