Chłopiec z owocami – Caravaggio

Patrząc na obraz słynnego reprezentanta barokowego malarstwa Michelangelo Merisi da Caravaggio. Malarza wybitnego, charakteryzującego się ostrym światłocieniem, jak i życiem prywatnym oraz scenami na obrazach. Jest to malarz działający we Włoszech urodzony w Mediolanie w XVI wieku. Stał się wzorem dla innych malarzy barokowych. Jego formułę stylistyczną w malarstwie nazwano caravaggionizmem. Cechowała się grą światłocieniem, mocnymi skrótami perspektywicznymi, ukazywaniem postaci na czarnym, mrocznym planie, ekspresją przedstawienia. Głównie odwoływał się do wątków religijnych i mitologicznych, nadając im własną symbolikę, odbiór przedstawienia.

Tak jest i w tym obrazie, gdzie delikatna sylwetka chłopca, młoda, przyrumieniona, świetlista zestawiona jest z koszem dojrzałych owoców i ich już niszczącymi się powiędłymi liśćmi. Czyli motyw mijania czasy, biegu i przybliżania się do śmierci.

Jednak nie oto w tym poście się rozchodzi. Chciałam zauważyć, że pojęcie piękna nie wiele się różni od dzisiejszego. Nadal te gesty są podobne, pomimo rewolucji seksualnej, szerokiego ukazywania nagości i erotyzmu z mediach. Gesty są podobne, czyli do dzisiaj, odsłonięte ramiona, lekko rozwarte usta i odchylona głowa mają delikatny kontekst erotyczny, oddziałują na widza. Tak i dzisiaj podobne zagrania stosowane są przez słynne modelki w sesjach zdjęciowych, np. Anja Rubik. Nic się nie zmieniło.

586px-Michelangelo_Caravaggio_062