Dionizos

3050784_dionizos-Dionizos – grecki odpowiednik omówionego w poprzednim poście Bachusa. Głównie znany jako bóg winnej latorośli i wina, a także dzikiej natury. Syn największego boga Zeusa i zwykłej śmiertelniczki, królowej tebańskiej Semele. Dionizos ze względu na swój „patronat” był chętnie czczonym bogiem. Powstały na jego cześć szczególne obrządki religijne, podobne do tych odprawianych ku czci Demeter, czy Persefony. Misteria dionizyjskie (Dionizje) – Obrzędy ku czci boga Dionizosa.

Dionizos tak jak na zdjęciu obok, przedstawiany jest przeważnie jako dojrzały mężczyzna, z lekko wystającym od wina brzuchem. Trzymający w ręku swoje atrybuty, czyli gałązki winogron , kielich. Przedstawiany jest także z charakterystyczną dłuższą brodą. W trackich misteriach miał na sobie skórę lisa, symbolizującą nowe życie.

Dlatego, że Dionizos narodził się ze śmiertelniczki, ciężko było go przyporządkować do olimpijskiego panteonu. Wiadomym jest, że najpotężniejszy bóg miał skłonność do wielu kobiet, co wzbudzało zazdrość Hery. Zeus nawiedzał śmiertelniczki pod różnymi postaciami, np. Danae, zamieniając się w postać złotego deszczu. Jednak miały one świadomość, że obcują w właśnie z nim. Semele nie wiedziała do końca kim jest jej kochanek i nie uwierzyła zapewnieniom Hery, że jest to sam Zeus. Z ciekawości po zapewnieniach Hery prosiła Zeusa do ukazania swojej prawdziwej postaci. Zeus przystał na prośby kochanki o pojawił się przed nią w postaci piorunów. Jednak została porażona jednym z piorunów i spłonęła, przed tym jednak Zeusowi udało się uratować jej sześciomiesięczny płód. Zaszył dziecko w swoim udzie i wydał na świat. Semele po śmierci trafiła do Hadesu, lecz gdy Dionizos podrósł zabrał ją stamtąd na górę Olimp, jako boginię Tyone.

Są także inne źródła przedstawiające Dionizosa jako syna Persefony, ale o tym i o dalszym losie boga wina w następnym poście.