Przysięga Horacjuszy J.L. David

Jeden z najsławniejszych obrazów tego francuskiego reprezentanta klasycyzmu

jak i nadwornego malarza napoleona, którego portrety reprezentacyjne tworzył.

Dzięki obrazowi Przysięga Horacjuszy z 1784 roku jest uważany za oficjalnego artystę rewolucji francuskiej i filar sztuki oświecenia.

Kompozycja dzieła jest zamknięta (przedstawienie znajduje się wewnątrz ram obrazu).

Jest niezwykle przemyślana ponieważ, zauważalny jest tutaj trzy częściowy, pionowy podział.

Został on uzyskany dzięki łukom arkadowym, w których umieszczone są poszczególne postacie.

Od lewej, trzej bracia. Młodzi, uzbrojeni mężczyźni, którzy ślubują środkowej postaci (ojcu)

poprzez wyciągnięcie rąk ku broniom znajdujących się w ręce ojca, walkę na śmierć i życie.

Grupa znajdująca się po prawej stronie to kobiety i dzieci, które opłakują możliwość śmierci bliskich.

Kobieta w białej szacie, pierwsza z brzegu to siostra Horacjuszy, znajduje się w trudnej sytuacji ponieważ jeden z Kuracjuszy (ich wrogów) jest jej narzeczonym. Przez co znajduje się w tragicznej sytuacji, niezależnie od wyniku walki straci ukochanego bądź brata.

Legenda głosi, że została ona zgładzona, przez jedynego ocalałego, zwycięskiego Horacjusza, który nie mógł przeboleć faktu, że jego siostra opłakuje śmierć wrogów Rzymu.

 

Na mistrzowskie wykonanie dzieła składają się takie czynniki jak realistycznie oddana perspektywa linearna przestrzeni.

Dokładny, staranny rysunek. A obraz namalowany gładko bez zauważalnego duktu pędzla.

Jednak jak wcześniej wspomniałam obraz stał się ikoną rewolucji francuskiej. A to dlatego, że świetnie wpisywał się w potrzeby epoki.

Podobnie jak w sztuce romantyzmu, miał on podnosić porały, zażyłość obywatelską i patriotyzm w stosunku do kraju w przeddzień Rewolucji Francuskiej, która odbyła się roku w 1789 roku.