Stajnie kawalerii II RP

Koń wojskowy spędza w czasie pokoju większą część dnia w stajni, gdyż pozostaje on tam co najmniej przez 18-20 godzin, a poza stajnią jest zaledwie kilka godzin i tylko wtedy korzysta ze świeżego powietrza. Wobec tego stajnie muszą odpowiadać wygórowanym standardom higieny i na stajnię (jej utrzymanie urządzenie i higienę) należy zwrócić szczególną uwagę.

Stajnia musi być duża, gdyż koń zużywa wiele powietrza a jednocześnie silnie zanieczyszcza powietrze przez nieuniknione w stajni rozkładanie się moczu i kału, z których wytwarzają się gazy i para wodna. Pary wodnej wytwarza się też dużo z oddechem konia. W czasie doświadczeń 480 metrów sześciennych powietrza zaledwie wystarczało do zachowania przy życiu przez 24 godziny jednego konia, stojącego bezczynnie, a zużywającego normalnie w tym czasie 600 metrów sześciennych. Koń przy pracy może potrzebować przez jedną godzinę 50 metrów sześciennych powietrza co stanowi na dobę 1200 metrów sześciennych.

Przyjmuje się więc, że na każdego konia musi być w stajni 35-45 metrów sześciennych przestrzeni. Istnieje formuła do określania minimalnej pojemności doskonale przewietrzonej stajni, w której powietrze stale się odświeża: P=(obwód klatki piersiowej)2 x 11 czyli obwód klatki piersiowej do kwadratu pomnożone przez 11. Dla przykłądu koń z obwodem klatki piersiowej 1,73m potrzebuje w stajni (1,73)2 x 11 = 33 metry sześcienne przestrzeni.

Stajnia powinna być przykryta dachem z materiału ognioodpornego i jak najmniej rozgrzewającego się od słońca. Takim materiałem są wszelkiego rodzaju dachówki. Godnym uwagi było także zastosowanie materiału z gliny i słomy. Posadzka powinna być alb z czystej ubitej gliny (klepisko) albo betonowa. Może też być zrobiona z silnie wypalonej cegły ułożonej końcem do góry i spojonej cementową zaprawą. Sufit (powała) powinien być żelazo-betonowy (żelbetonowy). Normalna wysokość sufitu powinna być równa potrójnej wysokości konia tj. 4,5-5,25m. Wysokość sufitu zależy również od ilości koni. Im więcej koni w stajni tym sufit musi być wyższy.

W stajni musi być widno, gdyż ciemność powoduje osłabienie wzroku i zmniejsza przemianę materii w organiźmie zwierzęcym. Konie, które stoją w słabo oświetlonej stajni są płochliwe i tyją. Oprócz tego w ciemnych stajniach wilgotność jest większa. W celu oświetlenia i przewietrzenia stajni wprawia się okna. Gdy nie ma możliwości wstawienia okien w ścianach powinno się je wstawić w dach. Stajnia jest wystarczająco widna gdy powieżchnia okien do powierzchni ścian wynosi 1:8. Stajnia jest doskonale widna gdy stosunek ten wynosi 1:5.

W stajni drzwi muszą być dwuskrzydłowe i umieszczone na obu końcach stajni. Drzwi powinny mieć szerokość minimum 2,5m i wysokość 3m. Powinny być zaopatrzone w dwustronne zawiasy (drzwi wahadłowe). Jeśli drzwi otwierane są tylko w jedną stronę powinno się montować na drzwiach drewniane wałki w celu zabezpieczenia bioder konia od stłuczeń. Skrzydło drzwi powinno być podzielone w połowie aby w zależności od potrzeby móc otworzyć je tylko w połowie.

Dla lepszego podglądu konie w stajni stawia się w stanowiskach we dwa rzędy, głowami do ścian bocznych, ogonami do środka i wzdłuż stajni rozdziela się je korytarzem. Szerokość stanowiska przy przegrodach ruchomych dla każdego konia musi być co najmniej taka jak wysokość konia w kłębie, czyli że zależy od wysokości konia i wynosi około 150cm. Przy przegrodach nieruchomych powinna wynosić około 175cm. Za szerokie stanowiska są szkodliwe, gdyż koże stanąć w nim bokiem. Długość stanowiska od ściany do rowka powinna wynościć 3 metry.

Podściółka powinna być miękka i obfita. Na ściółkę przeważnie używa się słomy żytniej prostej lub też gniecionej. Praktyczniejsza jest niegnieciona, prosta, jako trwalsza i lepiej wchłaniająca wydzieliny. Zamiast słomy może być też używany miał torfowy. Podściółka z miału torfowego posiada dużo zalet, gdyż pochłania amoniak i inne gazy, wytwarzające się w czasie rozkłądu moczu i kału. Daje koniowi suche i ciepłe legowisko oraz chwoni strzałki kopyt od gnicia. Podściółka w stanowisku czy też w boksie powinna być rozścielona równomiernie. Podściółkę rozściela się po skarmieniu wieczornego obroku, sprząta się zaś z rana. Usuwanie podściółki każdego rana, a więc pozostawianie konia przez cały dzień bez posłania, pozbawia się go możliwości dobrego wypoczynku w każdej chwili, stawia się go więc poniekąd w warunki doby wojennej, przyzwyczaja do niewygód i hartuje.