Styl biedermeier

Jest to nazwa stylu pojawiającego się w sztuce, czyli literaturze, muzyce a także meblarstwie i dekoratorstwie. Obowiązywał przede wszystkim w krajach Europy Środkowej, głównie w Niemczech i Austrii. Trwał umownie w okresie pomiędzy Kongresem wiedeńskim 1815 r. a Wiosną Ludów 1848 rokiem. Jest on odpowiednikiem stylu regencji w Anglii, stylu federalnego w Stanach Zjednoczonych oraz stylu Empire (styl cesarstwa) we Francji.

Głównym założeniem było jej dotarcie do mieszczan. Nie powstały nigdy na temat stylu manifesty, które mogłyby dokładnie zidentyfikować jej cechy. Dlatego problematyczne jest dopasowanie niektórych dzieł malarskich do stylu biedermeier. Powszechnie był stosowany we wzornictwie wyposażenia wnętrz i meblarstwie, w których duży nacisk nakładano na ich użyteczność i wygodę, którym podporządkowywano estetykę. Zdobnictwo było umiarkowane, preferowano jasne gatunki drewna i pogodne barwy ozdób. Jednym z charakterystycznych mebli wykonywanych w tym czasie były zaokrąglone stoły opierające się na jednej nodze. Wnętrza mieszkań w stylu biedermeier cechowały intymność i zaciszność, częste użycie jasnych, zdobionych rysunkiem kwiatów lub pasiastych tapet.